Би жирэмсэн болсноо мэдээд хамгийн түрүүнд нөхөртөө хэлсэн. Тэр намайг тэврээд “манай гэр бүл бүрэн боллоо” гэсэн. Тэр үед би үнэхээр аз жаргалтай байсан. Хүүхдийн жижиг оймс хараад уйлна, нэр бодно, гэрээ янзална. Нөхөр маань ч эхэндээ их догдолсон.

Харин төрсний дараа бүх юм өөр болсон. Хүүхэд шөнө уйлна, би нойргүй, хөх өвдөнө, бие сульдана. Нөхөр маань эхний хэд хоног тусалсан ч удалгүй “маргааш ажилтай” гээд өөр өрөөнд унтдаг болсон. Би түүнийг ядрааж болохгүй гэж бодоод дуугүй өнгөрдөг байлаа.

Өдөржин хүүхэд тэвэрч, гэр цэвэрлэж, хоол хийж, өөрөө хоол идэх завгүй явна. Орой нөхөр ирээд “чи өнөөдөр юу хийсэн юм?” гэж асуухад нь би яг тэсэрмээр санагддаг байсан. Гэхдээ хэрүүл хийх хүч ч байдаггүй. Зүгээр л “юу ч хийгээгүй ээ” гэж хэлээд хүүхдээ хөхүүлнэ.

Нэг шөнө хүүхэд маань гурван цаг уйлсан. Би халуурч, толгой эргээд, бараг ухаан балартаж байсан. Нөхөр маань хаалганы цаанаас “чи хүүхдээ тайвшруулж чаддаггүй юм уу?” гэж уурласан. Тэр үед би хүүхдээ тэвэрсэн чигээрээ шалан дээр сууж байгаад анх удаа “би ганцаараа юм байна” гэж бодсон.

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Ганц унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах