Бид хоёр хуримаа хийсний дараа түрээсийн жижиг байр авсан. Надад тэр байр ордон шиг санагддаг байсан. Өөрийн аяга тавгаа тавина, өөрийн хөшгөө өлгөнө, орой ажлаасаа ирээд хүссэнээрээ сууж амарна. Би анх удаа “энэ миний гэр” гэж мэдэрч байсан.

Хадам ээж маань эхэндээ их тусархуу байсан. Хоол авчирна, хөшиг сонгоход тусална, “залуу хүмүүс ажилтай завгүй” гээд гэр цэвэрлэж өгнө. Би баярладаг байсан. Гэхдээ тэр тусламж аажмаар зөвшөөрөлгүй оролцоо болж хувирсан. Манай хөргөгчинд юу байна, ор хөнжлөө яаж хураасан, би нөхөртөө ямар хоол хийсэн гээд бүгдийг мэддэг болов.

Нэг өдөр ажил дээр байхад хадам ээж залгаад “танай гэрт орж мах хийчихлээ, гэсгээхгүй муудна” гэсэн. Би гайхаад “та яаж орсон юм?” гэхэд “манай хүүд нөөц түлхүүр байсан, надад өгсөн” гэж тайван хэлсэн. Би тэр үед эвгүй санагдсан ч шууд хэрүүл хийж чадсангүй.

Орой нөхөртөө хэлэхэд “ээж тусалж байгаа биз дээ, юунд нь сүр болоод байгаа юм” гэсэн. Би “туслах, зөвшөөрөлгүй орох хоёр өөр” гэхэд тэр ойлгоогүй. “Манай ээж муу санаатай хүн биш” гээд л дуусгасан. Би муу санаатай гэж хэлээгүй, зүгээр л миний хувийн орон зай гэж хэлэх гээд байсан юм.

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Ганц унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах