Манай ээж бүхнийг инээж өнгөрөөдөг хүн. Мөнгө хүрэхгүй бол “болно оо”, бие нь өвдвөл “насных”, бид асуудал ярихад “та нар минь л сайн байвал болоо” гэнэ. Би ээжийгээ хүчтэй хүн гэж боддог байлаа. Одоо бодоход хүчтэй биш, тусламж гуйж сураагүй хүн байсан юм билээ.

Бид ах дүү гурав бүгд тусдаа амьдралтай. Ээж ганцаараа. Долоо хоногт нэг залгана, заримдаа хоол хүргэж өгнө. Ээж “санаа зоволтгүй, би зүгээр” гэдэг. Бид ч тэр үгэнд нь итгээд өөрсдийн ажил, хүүхэд, зээл гээд гүйцгээдэг байсан.

Нэг өдөр ээж гэртээ ухаан алдаж унаад хөрш нь түргэн дуудсан. Эмнэлэг дээр очиход ээж инээх гэж оролдож байсан. “Айх юм байхгүй ээ, даралт л жаахан” гэнэ. Харин эмч биднийг тусад нь дуудаад “та нар өмнөх онош, эмчилгээний бичгүүдийг нь авчирна уу” гэсэн.

Би ээжийн гэрт очиж бичиг хайж байтал орны доорх хайрцгаас нэг хавтас гарсан. Дотор нь сар сараар хийсэн шинжилгээ, эмчийн дүгнэлт, эмийн жор. Ээж бараг бүтэн жил өвчнөө нууж явсан байлаа. Би хавтас бариад “бид ээжтэйгээ ярьдаг байсан уу, эсвэл зүгээр л ээжийн инээмсэглэлд итгээд явсан уу?” гэж бодсоор эмнэлэг рүү буцсан. Тэгээд...

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Ганц унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах