Манай эгч айлын том охин. Бид багаасаа л “эгч чинь чадна”, “эгчээсээ асуу”, “эгч зохицуулна” гэдэг үгийг сонсож өссөн. Ээж аав хүртэл эгчид илүү найддаг. Би багадаа үүнийг шударга бус гэж боддоггүй байсан. Харин ч эгч бүхнийг мэддэг, бүхнийг чаддаг хүн шиг санагддаг байлаа.

Эгч маань сургуулиа төгсөөд шууд ажилд орсон. Миний төлбөрт тусалсан, дүүгийн утсыг авч өгсөн, ээжийн эмчилгээний мөнгө гаргасан. Бид бүгд түүнийг “манай гэрийн түшиг” гэж магтана. Гэхдээ тэр магтаалын ард ямар их ачаа байсныг хэн ч асуугаагүй. Түшиг гэдэг үг заримдаа хүнийг хүн биш багана болгочихдог юм билээ.

Сүүлийн жилүүдэд эгч ууртай, дуу цөөтэй болсон. Ээж залгахаар богино хариулна, бид уулзъя гэхэд завгүй гэнэ. Би дотроо “мөнгө олж эхлээд зан нь өөр болчихлоо” гэж боддог байсан. Дүү бүр “эгч одоо биднээс ичдэг болсон байх” гэж хэлнэ. Бид гомдсоноос биш, эгч яагаад холдоод байгааг нэг ч удаа жинхэнээр нь асуугаагүй.

Нэг өглөө ээж эгч рүү залгахад дугаар нь холбогдохгүй болсон. Сошиал хаяг нь идэвхгүй. Ажил дээр нь асуухад сарын өмнө ажлаасаа гарсан гэнэ. Гэрт нь очиход байр нь хоосон, шинэ хүн нүүж орсон байлаа. Ээж уйлж, бид сандарсан. Би “эгч яагаад бидэнд хэлэлгүй алга болов?” гэж бодоод уур хүрч байсан.

Тэр орой ээжийн гэрийн шуудангийн хайрцагт эгчийн захидал ирсэн. Бид бүгд ширээ тойрч суугаад уншсан. “Би та нараас зугтаж байгаа юм биш. Би та нарын надад өгсөн үүргээс зугтаж байна” гэж эхэлсэн байсан. Би тэр мөрийг уншаад цааш уншиж чадахгүй хэсэг суусан. “Бид эгчийгээ алдсан уу, эсвэл бид өөрсдөө түүнийг олон жилийн өмнө алдаж эхэлсэн үү?” гэж бодсон. Тэгээд...

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Ганц унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах