Хадам ээж маань анхнаасаа намайг нэг их таашаадаггүй байсан. Шууд муухай харьцдаггүй ч үгний цаана үргэлж нэг жин байдаг. “Манай хүү багаасаа цэвэрхэн байсан”, “манай гэрт хоол ингэж хийдэггүй”, “одоо үеийн хүүхнүүд амархан ядрах юм” гэх мэт. Би эхэндээ инээгээд өнгөрдөг байлаа. Айлын бэр болж байгаа хүн тэвчээртэй байх ёстой гэж бодсон.

Нөхөр маань ээжийгээ их хайрладаг. “Ээж ганцаараа биднийг өсгөсөн” гэж байнга хэлнэ. Би ч ойлгодог. Тийм болохоор хадам ээжийн төрсөн өдөр, эм тариа, өвлийн түлээ, баярын бэлгийг би ихэнхдээ өөрөө зохицуулдаг байсан. Нөхөр завгүй, эсвэл мартчихна. Харин ээж нь авсан зүйл дээр “миний хүү авч өгсөн” гэж баярлана. Би засаж хэлдэггүй.

Жил өнгөрөх тусам энэ жижиг зүйлс хуримтлагдсан. Би хийдэг, хүү нь нэрийг нь авдаг, би дуугүй үлддэг. Нэг талаас “юунд нь тооцоо бодох вэ дээ” гэж өөрийгөө тайвшруулна. Нөгөө талаас хүн хийсэн сэтгэлээ огт харагдахгүй байхад бага багаар хатдаг юм билээ.

Нэг өвөл хадам ээжийн үе мөч их өвдөж, эмч сувилалд явахыг зөвлөсөн. Үнэ нь нэлээн өндөр байсан. Нөхөр тэр үед машины зээлтэй, боломж муу. Би өөрийн хадгаламжаас гаргаж төлсөн. Хадам ээжид хэлэхдээ “бид хоёр зохицууллаа” гэсэн. Тэр баярласан. “Миний хүү намайг боддог шүү” гэж хэлэхэд нь би дахиад л инээгээд өнгөрсөн.

Сувиллаас ирсний дараа хадам ээжийн бие дээрдсэн. Би үнэхээр баярласан. Гэтэл нэг өдөр нөхрийн эгчийн гэрт цай ууж суухад хадам ээж цаад өрөөнд хамаатантайгаа утсаар ярьж байлаа. “Манай хүү намайг сувилалд явуулсан, харин бэр бол гэртээ суудаг мөртлөө нэг их нэмэргүй” гэж хэлэх нь тод сонсогдсон. Миний гар дахь аяга халуун байсан ч би бүр хүйт даасан. “Би энэ айлд харагдах гэж биш, хайрлагдах гэж хичээж байсан юмсан” гэж бодогдоод, нүд бүрэлзсэн. Тэгээд...

🔒

Нийтлэлийг үргэлжлүүлэн унших

Та QPay ашиглан ердөө 2,500 ₮ төлөөд энэхүү нийтлэлийг унших, эсвэл сар/жилийн эрх аван бүх нийтлэлийг хязгааргүй унших боломжтой.

💳 Ганц унших (2,500 ₮) 💎 Сар / Жилийн эрх авах